Kazançlı Bir İş Fikri : İstiridye Yetiştiriciliği

09/02/2010

istiridye yetiştiriciliği,istiridye yetiştirme,istiridye ihracatı,alımı satımı,tarımsal iş fikirleritarımsal iş fikirleri, iş fikirleri, tarımsal projeler, kırsal kalkınma, yeni iş fikirleri, yetiştiricilik, satış, reklam, pazarlama, pazarlama stratejileri

İstiridyeye piyasa dilinde genellikle "tarak" adı veriliyor. Gurme restoranlarda ve balıkçı tezgahlarında aranan bir deniz ürünü… Midyeden değerli ve çok daha lezzetli! Alışkanlığa göre çiğ ya da pişmiş olarak yeniyor. İstiridyenin biyolojik anlamda birçok çeşidi var. Büyüklüklerine ve cinslerine göre sınıflandırılıyor.

Genellikle "lüks gıda" olarak değerlendirilen istiridyenin besleyici özelliklerinin yanı sıra, afrodizyak niteliklerinin de bulunması onu çok daha değerli kılıyor. Doğal avcılığı yapılmakla birlikte her yerde rastlanmaması, onu zengin sofralarının lezzeti yapmış. Dr. William K. Brooks’un "The Oyster" adlı kitabından, istiridyenin Romalılar devrinde, kültür yetiştiriciliğine alındığını öğreniyoruz. O dönemde kamış çubuklara taşlar bağlanarak yapay yetiştirme ortamı yaratılmış, istiridye larvaları bu sopalara tutturularak büyütülmüş. Halen Güneydoğu Asya, Avustralya, Japonya ve ABD’de değişik yöntemlerle kültür yetiştiriciliği yapılıyor. İstiridye çiftliklerinin üretimi de her geçen yıl biraz daha artıyor.

Ortamın Temiz Olması Çok Önemli

İstiridye temiz su isteyen bir ürün. Kirli sularda, ağır metalleri bünyesinde toplayabiliyor. Bu açıdan endüstriyel yetiştiricilik halen en sağlıklı yöntem! Hastalıklara karşı dayanıklı türler tercih ediliyor. En tanınmışı "crassostrea gigas" adlı okyanus istiridyesi. Hem kolay ürüyor, hem de eti çok kıymetli.

İstiridyeler "fitoplankton" denilen mikroskobik canlılarla besleniyor. Ortamın oluşturulması ise yapay havuzlarda yapılıyor. Çoğaltılan mikroskobik canlılar yetiştirme sahasına periyodik olarak veriliyor. İri boy bir istiridye, yaklaşık 18 ayda ticari ağırlığa erişiyor.

Avrupa’da ise, başta Fransa olmak üzere, kapalı sistemlerde yetiştiricilik gelişmiş. İstiridyeler özel havuzlar içine monte edilmiş raflarda, kontrollü olarak besleniyor. En ileri teknikler ise Avustralya ve Japonya’da kullanılıyor. Burada sepetler içinde yetiştiricilik yaygın. En lezzetli istiridyelerin yetiştirildiği Pasifik Okyanusunda, bu amaçla modern istiridye çiftlikleri kurulmuş.

Dünya ticaretinde önemli bir yere sahip olan istiridye ticaretinde fiyatlar, dünya borsalarına göre oluşuyor. Yetiştiricilerin çoğu, ürünlerini yüksek fiyatlarla gelişmiş ülkelere ihraç ediyor.

Türkiye’de henüz bu konuda çok gelişmiş bir endüstri yok. Ancak İtalya, Yunanistan ve İspanya’da kimi örnek çiftlikler kurulmuş. Buralarda yetiştirilen istiridyelerin yalnız etinden değil, kabuğundan da yararlanılıyor. Yüzde 97’si "kalsiyum karbonat" olan kabuklar öğütülerek, doğal kalsiyum içeren ilaçlar üretiliyor. Güneydoğu Asya’da ise bazı istiridye tarlalarında "inci" üretimi çok yaygın. Ancak bu iş çok zahmetli ve zaman isteyen bir faaliyet!

Geleceği Parlak Bir Alan

Eşeyli üreme özelliğine sahip istiridyelerde döl verimi oldukça yüksek. Örneğin bazı türlerden birey başına, üreme mevsimi boyunca, 100 milyon yumurta almak mümkün. İstiridye yetiştiriciliği, balık çiftliklerindeki sisteme benzerlik gösteriyor. Yavrular "kuluçkahanelerde" üretiliyor ve genetik seleksiyonla, hızlı büyüyen türler seçilerek çoğaltılıyor.

Türkiye’de ki bazı denizel alanlar, istiridye yetiştiriciliği için oldukça uygun. Ancak sistem konusunda bilgi sahibi olmakta ve bu konudaki tüm uygulamaları yerinde görmekte yarar var.

Para Dergi / NUr Demirok